5 اشتباه مرسوم در فرایند جوشکاری الکترود دستی (SMAW)

در فرایند جوشکاری با قوس الکتریکی، پیروی از موارد ذیل از شروط لازم جهت ایجاد یک جوش عالی است. مشاهده پاس جوش موجب می شود که جوشکار بتواند متغییرهای جوشکاری مانند ولتاژ، آمپر، طول قوس و زاویه دست را به منظور دستیابی به تنظیمات حرارتی صحیح تغییر دهد. شکل پاس به شما می گوید که چه کاری می بایست انجام شود، سرعت و جریان جوشکاری و نیز طول قوس چه اندازه می بایست باشند. بنابراین بررسی پاس جوش، شما را به سوی چیزی که می بایست تغییر دهید، هدایت می کند. جوشکار می بایست از اشتباهاتی که می تواند منجر به ایجاد عیوب جوشی مانند ترک، تخلخل و یا سایر موارد شود، مطلع باشد. همچنین برخی موارد که ممکن است باعث ظاهر محدب یا مقعر و حتی پاشش در جوش شود. این متن در مورد چگونگی به حداقل رساندن مشکلات فوق است که به خصوص در فرایند جوشکاری الکترود دستی اهمیت ویژه ای دارد.

 

جریان جوشکاری

 

(a) جوشکاری با آمپر بالا و (b) جوشکاری با آمپر پایین

 

در شکل فوق، دو تصویر جوشکاری، یکی با جریان بالا و دیگری با جریان پایین ملاحظه می شود. چنانکه ملاحظه می گردد، تنظیم جریان پایین تر از مقدار مورد نیاز به ایجاد جوشی باریک، محدب و کم نفوذ منجر شده و تنظیم جریان بالاتر از مقدار مورد نیاز ازدیاد عرض جوش و افزایش پاشش را به دنبال خواهد داشت. به منظور دوری از این موارد جوشکاری می بایست با جریان متناسب و جایی بین جریان پایین و بالا انجام شود.

 

ولتاژ جوشکاری

ولتاژ رابطه مستقیم با طول قوس دارد. طول قوس بلندتر، ولتاژ را افزایش و طول قوس کوتاه تر، ولتاژ را کاهش می دهد. چنانچه طول قوس کوتاه نگاه داشته شود، ولتاژ افت می کند و برعکس، اگر طول قوس بلند بماند، ولتاژ بالا می رود. جوشکاری با طول قوس مناسب می تواند به تنظیم حرارت ورودی و نیز تقلیل مشکل پاشش منجر گردد.

 

سرعت پیشروی

 

(c) جوشکاری با سرعت پیشروی بالا و (d) جوشکاری با سرعت پیشروی پایین

 

ایجاد جوش با سرعت پیشروی پایین، موجب ایجاد پاسی عریض با تحدب زیاد شده و ایجاد جوشی با سرعت زیاد عدم یکنواختی در عرض و ارتفاع جوش را به همراه خواهد داشت. بنابراین می بایست از سرعت مناسب در جوشکاری بهره برد.

 

حذف سرباره

سهولت امکان برداشت سرباره یکی از نشانه های تنظیم صحیح متغییرها و جوشکاری یکنواخت است. برداشت راحت سرباره اغلب موجب دستیابی به بهترین کیفیت ظاهری جوش می گردد. (لازم به ذکر است که سهولت برداشت سرباره، در مقایسه جوش های مختلف ایجاد شده با یک نوع پوشش الکترود معنی می یابد / مترجم)

 

طول قوس

 

(e) جوشکاری با طول قوس کوتاه و (f) جوشکاری با طول قوس بلند

 

یکی از مهمترین عوامل در جوشکاری با قوس الکتریکی، فاصله نوک الکترود تا قطعه کار است. این فاصله طول قوس نامیده شده و همانطوری که پیشتر گفته شد، رابطه مستقیم با ولتاژ جوشکاری دارد. ایجاد جوش با نگهداشتن الکترود در نزدیکی قطعه کار موجب کاهش طول قوس شده و جوشی با ظاهر محدب را نتیجه می دهد. همچنین ایجاد جوش با نگهداشتن الکترود در فاصله قابل ملاحظه ای از قطعه کار موجب افزایش طول و عرض قوس شده که نتیجه آن جوشی غیریکنواخت، عریض با تحدب کمتر و پاشش بیشتر است. یادآوری می گردد که کاهش طول قوس منجر به تقلیل ولتاژ و افزایش طول قوس موجب ازدیاد ولتاژ می شود.

 

نکته آخر

هر یک از عوامل فوق دارای حد بالا و پایین بوده و یک جوشکار می بایست جوش خود را در این محدوده ها تولید نماید. این موارد می توانند برای از بین بردن مشکلات تحدب، تقعر، پاشش، حفره و غیره مفید باشند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *